14 Şubat 2017 Salı

Döngü






Bu sabah annemin "Uyan hadi! Bak kar yağıyor" nidalarıyla açtım gözlerimi. Kar kelimesini duyar duymaz pencereye yöneldim. Nasıl seviyorum siz düşünün :) Aslında sonbahardır en sevdiğim mevsim ama kışın da karını severim. Her kış mutlaka kartopu savaşı yaparız kardeşim ve mahalle takımıyla :D Aslında bu yılki kotamızı doldurmuş olsak da karın çokça yağmasını, yerleri doldurmasını ve akşama bir savaş daha gerçekleştirmeyi çok istedim sabah usul usul düşen kar tanelerini görünce. Lakin gelin görün ki kar taneleri yerini güneşe bıraktı ve usulca terk etti buraları. Olsundu. Kısa da olsa eşlik ettiler bana okuldan eve dönüş yolunda. Kimisi çok minnak, kimisi büyüklüğüne rağmen mütevazi bir süzülüşle bıraktılar kendilerini yere. İmkan olsa da her gün bir saatcik izleyebilsek.

Kar demişken...Birkaç mektubumu kar tanelerinin eşliğinde yazmışlığım da vardır benim. Mektup yazmaya ara verip, ellerimi o muazzam taneciklerle buluşturmuşluğum... Yenilenmiş bir ruh haliyle dönmüşlüğüm mektubun başına.

Kar yağdı mı içimi bir çocuk sevinci kaplar benim. Ve gün boyu, bazen de günlerce, içimde bir yerlerde korur kendini. Bir yer bulur kendine... Çünkü bilirim ki ben koruyamam onu içimde. İyisi mi kendi işini kendi görsün de hiç değilse birkaç gün konaklasın içimde bir yerlerde. Ama biz çok iyi anlaşırız sevincimle. O bana güzellikler sunar ben de yoldaş olurum ona. İşte böyle geçiverir bir iki gün...

Sonra... Sonra ne mi olur?
O güzelim çocuksu sevinci güzelliklerle uğurlarım içimden, Hüzün alır yerini. Bana en çok yakışan... Birlikte pek bir uyumlu olduğumuz...Ama alıştırmam onu kendime. Çünkü bilirim ki o da gidecek. Sevincin gelmesi yakınlaştı mı onu da yolcu ederim. Büyük bir heyecanla... Uzun zamandır beni bekleten ve özlemim olan sevincedir bu heyecan. Çocuksu olanına.

Bu bir döngü aslında. Herkesin dönem dönem içine girdiği bir döngü...Kiminin döngüsü hızlı kimininki usul usul ilerler. Kiminin de duruvermiş...
Gayet tabii, bir o kadar da yorucu olan bu döngü hayatın bir parçası. Bir şekilde yolumuz düşer. Öyle ya da böyle çıkıverir karşımıza.

Cânım okur,
Bu döngünün içinde olduğunu unutma. Ve her daim temkinli ol. Sakın ha! Seni enine boyuna hırpalamasına ve de -derler ya fazla sevincin getirisi olan- ağlatmasına izin verme. Bu döngüden galip çıkan sen ol!
Dik dur!
Ve her ne gelirse gelsin karşısında güçlü olmayı bil.
Bil ki gelen her şey Rab'dendir.
O ne verirse bir sebep uğrunadır.
Lütfu da hoştur, kahrı da....

Selam ve dua ile,
Sevgiler...


6 yorum:

  1. Çokk güzel bir yazıydı, nasıl mutlu oldum anlatamam. Mutlu olmamın sebebi aynen sizin gibi düşünmem. İnsan böyle doğru düşünen insanlara denk gelince çok şükür diyor. Umut var :)) Evet gelen Rabbim'izdendir, bir yanlış varsa o da bizdendir. Sevgilerimle yolunuz açık, kalbiniz hep güzel kalsın. Teşekkürler :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuzun güzelliği ve naifliği mutlu etti beni de ♡ Ve tabii ortak düşünceler :) Çok teşekkür ediyorum,duanız duamdır bilmukabele ♡

      Sil
  2. ama kar fotosu koysan yaaaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Senin için akşama bir tane koyacağım :)

      Sil
  3. Merhaba blogunuzu yeni keşfettim ve artık takipteyim :)
    Bana da uğrarsanız çok sevinirim...

    YanıtlaSil